Hard werken én hard lopen

Bij Ictivity wordt hard gewerkt, heel hard. Maar dat lukt je niet als je daarnaast niet heel erg goed voor jezelf zorgt. Daarom sporten Ictivianen zeer regelmatig, óók en graag met elkaar. Van mountainbiketochten tot hardloopwedstrijden. En natuurlijk houden we daarbij – net als in ons werk – van een beetje uitdaging. Dus gaan we elke keer nét een versneld stapje verder. Zo bleek maar weer begin deze maand tijdens de Tilburg 10 Miles.

Regelmatig worden we gevraagd om mee te doen aan een Business Run. Voor een aantal van onze Ictivianen is dat een goede training voor een binnenkort te lopen marathon. Voor mij is zo’n wedstrijd op de kalender een reden om wekelijks een rondje te blijven rennen. En omdat je de wedstrijd gezellig samen rent met ervaren hardloopcollega’s, geeft dat motivatie om een versneld stapje extra te zetten.

Diehards naar Tilburg
Dus toen de uitnodiging van CZ kwam om mee te lopen met de Tilburg 10 Miles hebben we ons als Team Ictivity dan ook gelijk ingeschreven. Een aantal mensen vonden 16 kilometer een beetje teveel van het goede, dus het team was wat kleiner dan normaal. Maar samen met diehards Bert, Björn en Jamel was ons team compleet. Er was ons beloofd dat de Tilburg 10 Miles een fantastisch evenement zou zijn, dus vol verwachting stapten we op 1 september in de trein naar deze Brabantse stadsparel. 

Oranje loper lag uit
Bij aankomst op het station lag de oranje loper al uit en was het één groot feest. Muziek, ballonnen en ongelofelijk veel mensen zorgden voor een hele gezellige sfeer. Ook het weer deed meer dan zijn best. Vol enthousiasme liepen we in één grote optocht van lycra en sport-schoenen richting de inschrijfbalie om ons startnummer en shirt op te halen. Na het standaard gepruts met de speldjes om je startnummer op je shirt bevestigd te krijgen en een broodje en drankje sloten we achteraan in de startrij.

De Usian Bolt van Ictivity 
Gelukkig is Bert niet zo groot, want als de Usian Bolt van Ictivity moest hij zich tijdens de race slalommend door heel de rennersgroep heen werken. Ik ben niet zo snel en daarom besloot samen met Jamel te lopen, die net zijn hoogtestage in Marokko had afgerond (ben je benieuwd wat dat is? Lees dan eens dit leuke stuk van schrijver Abdelkader Benali die zich in Marokko opmaakt voor de marathon van Rotterdam). 

Van hoogtes in Marokko terug naar Tilburg
Wat een feest was deze najaarsklassieker. Kilometers lang moedigen mensen je aan, overal hoor je muziek op straat, je krijgt bekertjes water en sponzen met koud water en er zijn zelfs heuse douches waar je onderdoor loopt. Ook leuk: kleine kinderen wilden constant high fives. De eerste kilometers lijken dan ook vanzelf te gaan.

“Ik krijg vleugels en haal allerlei mensen in”

Tijd om te versnellen
Na 5 kilometer zie ik op de klok dat ik eigenlijk langzamer loop dan mijn normale snelheid. Tijd om te versnellen. Jamel blijft in hetzelfde tempo dus de afstand tussen ons wordt langzaam groter. En het gaat lekker, mensen langs de kant roepen “Dominique, Dominique zet hem op!”. Eerst verbaas ik me dat ze allemaal mijn naam kennen, maar dan herinner ik me dat mijn voornaam onder het startnummer staat. Maar het helpt, ik krijg vleugels en haal allerlei mensen in.

Schreeuwend naar de finish
Na 10 kilometer voel ik me zo goed dat ik nog een keer kan versnellen. Maar bij 14 kilometer, als we het centrum inlopen over de kinderkopjes, beginnen de benen er langzaam genoeg van te krijgen. Die laatste kilometers gaan we natuurlijk niet opgeven. Gelukkig staan er na het bord met 15 kilometer niet gewoon groepjes mensen meer langs de kant, maar hele mensenmassa’s. Het is overvol en iedereen schreeuwt ons die laatste kilometer door.

“We hebben ons doel bereikt. Helemaal stuk, maar trots”

Samen doel bereikt
En dan is er niets zo lekker als de finish. Het doel is bereikt. Helemaal stuk, maar trots op mijzelf. En daar staat Ictiviaan Bert, zo fris als een hoentje te wachten tot wij aankomen. Tien minuten later komt ook collega Jamel over de streep en samen eten en drinken we al napratend nog wat bij de stand van CZ. De teamspirit zit er goed in. Nu de 16 kilometer is gelukt vragen we ons af we niet de halve marathon van Eindhoven samen moeten gaan lopen. Eén ding weten we al wel zeker: de Tilburg 10 Miles doen we volgend jaar weer. 

Kijktip: Gerrit maakte een mountainbiketocht met een aantal Ictivianen door bos, zand, heuvels en dalen in de Loonse en Drunense duinen. Met een terrasje na afloop. Bekijk zijn vlog.

Auteur Dominique Frison
Publicatiedatum 8-10-2019 15:09
Deel deze pagina